joengens toch!

Joengens joengens toch, woa goa’t noa toe mè de weireld!

Net in Man Bijt Hond gezien hoe Spanjaarden, Latijns-Amerikanen en Japanners die perfect Nederlands spreken nu een cursus dialectisch moeten gaan volgen. Omdat ze de Bruggelingen niet verstaan.

Iemand die in de bouw werkt legt uit dat hij zijn collega’s niet verstaat en omgekeerd. Dat ze hem zeggen dat hij Vlaams moet ‘klappen’, want dat we hier niet in Holland zijn.

Kijk hé, daar gaat mijn haar nu rechtop van staan. (en da’s geen zicht hoor)

Dan doen die mensen jaren en jaren moeite om avondcursus Nederlands te volgen, hebben ze dat eindelijk onder de knie en moeten ze ook nog eens avondcursus dialect gaan volgen.

Zelf Westvlaming zijnde, voel ik me echt gegeneerd. Kruip toch eens uit die dorpsmentaliteit!

Ik krijg er ‘kiekevljès’ van als ik in Kortrijk of Brugge een winkel binnenstap en ze me vragen ‘voa wuk est’?

Dialect is mooi en kleurrijk. Ik hou er van als ik een woord terug hoor dat ik heel lang niet meer heb gehoord in het dialect, maar ik vind het net iets te ver gaan als wij Vlamingen, die er voor bekend staan massa’s vreemde talen te spreken, geen moeite kunnen doen om AN te spreken met tegen mensen die het dialect niet machtig zijn. Moa vent toch!

Shopping addict

Te koud. Daarom een lekkere dikke pull gaan kopen vandaag.

Dat is het leuke aan de winter. Al die mooie dikke pulls, jassen, sjaals, wanten, laarzen.

Onlangs heb ik geprobeerd een lijstje te maken van de winkels die ik niet mag vergeten. Nu ja vergeten… Weinig kans dat ik ze vergeet want ik ben een redelijke shopaholic. En dat is dan misschien nog zacht uitgedrukt.

Anyway, ik kwam bij volgend lijstje uit, dat niet exhaustief is, want er komen er maandelijks nog wel een paar bij

Naf Naf, Filippa K, Garderobe Nationale, Patrizia Pepe, Chine, Pand 13, D.E.P.T., Estilogie, Comptoir des Cotonniers, Bruno Antognini, Carrément, Bleu c’est gris, Wouters en Hendrix, Vue sur mer, Georgette, Chris Janssens.

Hier moet wel de kanttekening bij gemaakt worden dat veel van deze winkels enkel toegelaten terrein zijn om te kopen in de solden. Andere winkels genoeg om tussendoor de honger te stillen

Het ultieme shoppingparadijs moet Kopenhagen zijn . Met merken als Designers Remix Collection, Bruuns Bazaar en Malene Birger zou het de doodsteek zijn voor mijn bankrekening. Waarschijnlijk is het puur uit zelfbescherming dat ik er nog niet geweest ben.

Ik weet het, ik moet het afleren. Zeker nu we een huis gekocht hebben en er belangrijker uitgaven te doen zijn. Maar nu ligt dat horloge van Nina Ricci zo te blinken naar mij in de etalage van Carati in Gent. Iemand soms zin om te sponsoren?

Keukenprinses

Vrienden uitgenodigd om te komen eten. Stress. Wat ga ik klaarmaken? Zoals jullie weten (of niet) ben ik niet de grootste keukenprinses…

Aha, ik wist het. We waren een tijdje geleden gaan eten bij Sjalot en Schanulleke in Antwerpen (weeral met Bongo bon) en we hadden daar een pasta gegeten met gebakken tomaten, feta, geroosterde pijnboompitten en zwarte olijven. Simpel en lekker.

Ik had het al eens proberen te copiëren thuis maar ‘t was niet echt een succes geweest. Tomaten te lang laten sudderen waardoor ze uiteen vielen…

Gisteren dus vol goede moed opnieuw geprobeerd. Tomaten ontpit deze keer en niet te lang gebakken. Goeie zwarte olijven gaan halen bij Alhambra. Alles onder controle. Maar toch weer geen succes… te flauw van smaak en ondanks ” ‘t is lekker maar te veel” compliment van onze gasten, zelfkennis genoeg om te weten dat ik weer gefaald ben als keukenprinses.

Wie helpt mij met makkelijke, lekkere en SIMPELE recepten om niet af te gaan als een gieter als je vrienden uitnodigt om te komen eten?

Hap

Vrijdag stond er – tegen alle verwachtingen in – een stralende zon aan een helblauwe hemel. Wij hadden onze BBQ afgelast omdat Frank en Sabine gezegd hadden dat het de hele dag zou regenen. Amateurs…

Enfin, toch wel blij dat Lola zich eindelijk eens liet zien, vertrokken we richting Damme om er te gaan ontbijten met onze Bongo bon. Daarna hadden we afgesproken met Els en Fré om te gaan wandelen in ‘t Zwin. Massa’s ooievaars te zien.

Op de terugweg van ‘t Zwin stopten we nog bij Moeder Ciska om één van haar bekende wafels te proeven. Mooi terras, warm zonneke, lekkere wafel, alles dik in orde. Tot op een bepaald moment, dat de ober de tafel naast ons aan het bestellen was en zijn kont te aantrekkelijk leek voor een aankomende hond om er zijn tanden niet in te zetten. Hap. Wat volgde was een staaltje van pure agressie en domheid. De ober begon daar nu toch op dat beest te schoppen. Met rake klappen.

Ik rechtgesprongen en die mevrouw van de hond aangemaand om haar hond kort te houden en door te lopen. Met de nodige tegenprutteling van de omliggende tafels met chiqué-je-suis-de-knokke-zoute-volk die het toch ongehoord vonden om het op te nemen voor dat beest.

De enige verantwoordelijke in heel dit verhaal vond ik het baasje van de hond. Totaal geen controle over de hond en geen passende reactie toen de tanden van de hond in het gat van de ober beten.

Dan begint het bij mij te kriebelen om hondentraining te gaan volgen. Maar dat is wat moeilijk zeker als je zelf geen hond hebt?

Woef

Vandaag twee keer gaan wandelen met een woef uit het asiel in Gent.

Deze morgen met Stronk, een Duitse herder.

Lieve hond, wel beetje een trekker aan de leiband, maar na een rondje in het park vond ik dat de ‘k’ in haar naam beter een ‘t’ was geweest. Ze heeft namelijk tijdens onze wandeling likkebaardend een stron* verorberd die ze gevonden had tussen de struiken. Daar had ik even niet op gerekend. Beetje (veel) gedegouteerd en geen zin meer in likjes aan mijn handen.

Deze namiddag met een hondje-zonder-naam gaan wandelen. Een ‘rost’ gespierd bastaardje met lieve oogjes. Klein maar wel wild en redelijk veel kracht in zijn korte pootjes.

Even overwogen of ik voor Froet een maatje zou meenemen. Een mooie grijze kater. Misschien zou het love at first sight zijn? Toch maar niet geriskeerd, terugdenkend aan hoe ‘groot’ de liefde was tussen Froet en Mies indertijd.

En zo komt het dat onze ‘wawa’, ons ’stout spook’, onze ‘hooligan’ hier nog altijd languit op de trap ligt, op het bed, in de zetel, in haar mandje, in de tuin, onze volledige aandacht opeisend en haar eigen zin en wil doordrijvend. Ze heeft dringend nood aan een dominante metgezel die haar een beetje tempert. Misschien zaterdag toch nog eens de knappe katers gaan bekijken in het asiel?

Mottig weer

Pffffffffffffffffffffffffffff

Mottig weer. Ik word er mottig van.

TVH

Tijdens de Gentse Feesten had ik ze al willen zien, The Violent Husbands. Ze gaven een optreden op een ‘geheime’ locatie. Zo geheim was die blijkbaar niet, want tegen de tijd dat ik bij Café Fatima aankwam, stond het kleine cafeetje al nokvol. Er was geen doorkomen aan. Blote mannentorso’s in het café om de hitte te trotseren, ik kreeg het er benauwd. Ik dus maar buiten op straat gaan staan, maar aangezien TVH ook wel leuk zijn om te ‘zien’, hield ik het voor bekeken.

Gelukkig zag ik even later dat ze in Edegem zouden optreden, tijdens de Edegemse parkavonden. Wij dus naar Edegem. TVH die anders zo stijlvol in hun blaservestje zitten, waren nu in een andere mood blijkbaar. Strakke jeans, wit marcelleke en fluo roze fristi-pet op het hoofd. Nog een strakke jeans, houthakkershemd, oversized zonnebril en dito pet op het hoofd, waren ze dit wel?

Enfin, toen ze het podium beklommen en ‘de boern van vroeger’ inzetten, was het wel duidelijk : dit waren ze.

Goeie muziek, beetje Texas-achtig als je ‘t mij vraagt en leuke song over ‘grandmother’.

Check out : www.myspace.com/theviolenthusbands

De Gentbrugse fauna

Ongeveer een maand wonen we hier in ons nieuwe huisje, Wim en ik. En dan moet je de buurt leren kennen, toch?

Wim dus een looproute uitgestippeld door de straten hier rondom ons huis. Maar dat was buiten mijn lumineuze ideeën gerekend. Ik wou langs het water gaan lopen en “we zouden wel ergens binnendoor kunnen terugkeren”. Niet dus.

Twee uren later zijn we doodmoe terug thuis aangekomen. Maar, we hadden wel onze buurt leren kennen, en al zeker de Gentbrugse fauna en flora.

Vooral de fauna was zeer indrukwekkend : een felblauw-met-rode papegaai langs de Schelde en een albino cavia in het struikgewas.

‘t Is weer vakantie en de mensen moeten hun huisdieren kwijt… Arm Vlaanderen!